Веру зверу! І вы – верце:
Сабакам сабачай смерці!
………………………………….

……………….Ноч!
Цемра такая, хоць выкалі вочы.
……………………………………………………Кроў!
Водар крыві задурманіў маю галаву.
…………………………………………………………….След!
След удыхнуў на ўсе грудзі і грозна, па-воўчы,
Вырашыў помсціць, пакуль я на свеце жыву.Вольнаму – Воля, палоннаму – Тлен!

Выбліснуў месяц, як клык, серабром перламутру:
Месяц – мой брат, мая родная Маці – Зямля;
Я – Сын Жывога: нашэпча звярыная мудрасць –
І абавязаны знішчыць вытокі двухногага зла.
Эх, ты мая раздубрава, Айчына-Ваўчыная!
Будзе бязлітаснай помста да самага скону.
Поўсць на ўсю холку наструніцца гострымі голкамі:

………………………………………….Воўк-адзінец я!
Ваўчыны мой род захварэў,
Ды прыткія ногі ахвяру загоняць!
Пашчай хапаю паветра,
Дух патрабуе гарачай крыві для Закону
Пушчаў і нетраў маіх запаветных:
Выправіць права на смерць!
Не захацелі людзьмі быць –
Я прад’яўляю на зграю правы:
Вынішчыць смердзь!

Правы старажытнага Роду замоўчваюць
І называюць законы прырордныя воўчымі.
…………………………………………….Зведайце кару!
Адплату звярыну, жорсткую,
Кару свяшчэнную – покліч кіпучы крыві!
За справядлівасць зямлі і за Праўду
………………………………………………..Надзорную
Выйшаў на бітву, на смертную сечу любві
………………………………………….Выбег праворна я!

………………………………………………………………………..Зрок —
высачыш ты мне, дзе ў лежбішчы схованы вораг!
…………………………………………………………………….Слых! –
ад небяспекі раптоўнай атаку адвагі прыкрый!
……………………………………………………………………..Нюх! –
…………………………………………………………………………..мой павадыр.
Выбухне злосць і расправаю скорай
Зубы-кінжалы задушаць спалоханы крык!
……………………………………………..Жудасць, як джала –
Вырве чужынскую набрыдзь з радзімай зямлі:
……………………………………………………………………..Ноч…
……………………………………………………………………Жах, прэч!
………………………………………………………………………Прэч, страх!
………………………………..Бег……………………………… След!
………………………………………………………………………………….Зрок!
…………………………………………………..Слых!
………………………………………………………………………………………………..Нюх!
……………………………………..Крок!
…………………………………………………………………………………………….Скок!
…………………………….Крык!
………………………………………………………………………………………Зноў!
………………………………………….Кроў!
Водар крыві задурманіў маю галаву.
Воўчая помста дакуль па-сабачы жывуць!
Будзе так адвеку, людзі!

Веру зверу! І вы – верце:
Сабакам сабачай смерці!

19.01.2000г.(Хрышчэнне)