Валер Булгакаў адказаў на пытанні чытачоў сайта Радыё «Свабода»

Аляксей: Спадар Валерка, ці застанецца АРХЭ?

Валер Булгакаў: “” застанецца ў беларускай культуры, нават калі назаўсёды перастане выходзіць.

Пры гэтым шанцы працягнуць выпуск “” у ранейшым фармаце амаль нулявыя. Калі ўдасца захаваць творчы калектыў, то будзем думаць, як дзейнічаць далей. Пакуль найбольш адэкватным рашэньнем выглядае поўны пераход у інтэрнэт. На жаль, мы да гэтага мы пакуль негатовыя: сайт наш функцыянуе найперш як агрэгатар чужых навін зь мінімумам уласнага кантэнту.

Пытальнік: ці збіраецеся вы перанесці кнігавыдавецкія праекты ў інтэрнэт, калі выданне кніжак на паперы зробіцца немагчымым? можа, інтэрнэт мае большыя перспектывы за папяровыя выданні? натуральна, у правінці інтэрнэт пашыраны менш, але, здаецца, у гарадах ды мястчках яго маюць усе, хто хоць мінімальна імкнецца атрымаць інфармацыю.

Валер Булгакаў: У нас ёсьць адрозьненьне ад стандартнага навінавага сайту: мы прапануем не інфармацыю, інтарэс да якой можа згаснуць праз пару дзён, а гуманітарныя збольшага публікацыі, якія могуць захоўваць каштоўнасьць дзясяткі гадоў. На Захадзе доступ да падобнага роду кантэнту як правіла платны. У байнэце ж фактычна няма ніводнага сайту СМІ ці выдавецтва, які прапануе платны доступ да сваіх публікацый.

Акурат у гэтым і палягае загваздка: працаваць шмат месяцаў, каб вырабіць арыгінал-макет выданьня, каб пасьля выставіць яго ў бясплатны доступ у нэт, можа кожны выдавец. Але зрабіць так, каб браць за прагляд тэкстаў грошы, у Беларусі ня змог яшчэ ніхто.

Калі мы зможам запусьціць такі сэрвіс, “” перажыве ўсе злыбяды. Калі не, то і будучыня наша будзе няпэўная: адкуль браць рэсурсы на сваё разьвіцьцё, будзе няясна.

Александр Колядко: Паважаны спадар Валерый!
Позвольте задать Вам вопрос, который уже традиционно задаю гостям «Свободы».
Готовы ли Вы поддержать коллективное требование белорусских блогеров о созыве Всебелорусского народного собрания НА ПОДЛИННО ДЕМОКРАТИЧЕСКОЙ ОСНОВЕ?
Речь в данном случае идет не о номенклатурном собрании, коих мы видели уже четыре, а о собрании, делегаты которого ВПЕРВЫЕ должны быть избраны на основе всеобщего, равного и прямого избирательного права путем тайного голосования (причем под жестким общественным и международным контролем), а само собрание – наделено полномочиями ставить и обсуждать вопросы исключительно по усмотрению самих делегатов и принимать по ним решения, равнозначные решениям республиканских референдумов.
Соответствующие материалы Вы можете найти по ссылке:
http://kolyadko.livejournal.com/66554.html
С искренним уважением,
Александр Колядко и другие подписанты (на данный момент – 240 человек).
ЖЫВЕ ДЭМАКРАТЫЧНАЯ БЕЛАРУСЬ!

Валер Булгакаў: Паважаны спадар Калядка,

Ваша пытаньне навявае мне думку, што вы з кагорты тых людзей, якія мяркуюць, што для таго, каб Беларусь перайшла ад дыктатуры да дэмакратыі, трэба зрабіць адную надзвычай важную рэч: напрыклад, правесьці сход. За апошнія 18 год у краіне былі праведзены сотні сходаў дэмакратычнай грамадзкасьці, а эфэкту не відно. Таму вашу ініцыятыву я не падтрымліваю, паколькі няма пэўнасьці, што нават у выпадку сваёй рэалізацыі яна нешта дасьць. Я за арганічную культурную працу.

Васіль:  Ці ёсьць у вас украінскія карані ці сваякі? Ці маеце якое хобі? Ці маеце навуковую ступень? На колькі адсоткаў лічыце рэалізаванымі свае планы ў межах «Архэ»? Ці не настаў час памяняць «фармат» і кірунак дзейнасьці?

Валер Булгакаў: Чыста ўкраінскіх каранёў ня маю. Але мой дзед, ад якога я і ўспадкаваў прозьвішча, нарадзіўся ў горадзе Льгоў Курскай вобласьці, адкуль недалёка ўжо і да Ўкраіны (каля 100 км). Мова гэтай мясцовасьці мае пэўны ўкраінскі ўплыў.

Маё хобі – музыка. У маёй калекцыі – больш за 1 тыс. кампакт-дыскаў. Цяпер болей слухаю музыку ў фармаце мр3.

Пра ступень: я кандыдат філязофскіх навук. Ступень была прысуджана ў канцы студзеня 2005 году Інстытутам філязофіі НАН Украіны. Цяпер рыхтую да друку перавыданьне сваёй кандыдацкай дысэртацыі.

Я не магу сказаць, на колькі адсоткаў мы рэалізавалі свае пляны. Мяркую, што менш як напалову, калі зыходзіць зь сярэдняй працягласьці чалавечага жыцьця і часу актыўнай прафэсійнай дзейнасьці.

Ну і сам фармат з кірункам мяняць не выпадае, бо ў тым ліку апошнія падзеі пацьвярджаюць яго актуальнасьць

Ігар: ці лічыце для сябе магчымай эміграцыю з Беларусі? Калі не — то чаму? Калі так — то ў якім выпадку, і ў якую краіну?

Валер Булгакаў: Зь Беларусьсю мяне лучаць тысячы ніцяў, і разрыў кожнай зь іх – цяжкое і траўматычнае перажываньне. Да таго ж эміграцыя можа даць большую бясьпеку, але ці наша місія ў тым, каб хавацца? Наша задача – служыць на карысьць беларускай культуры, пракаваць інтарэс да яе.

З.П.: Шаноўны, Спадар Валер! Што на Вашую думку можна зрабіць на міжнародным узроўні для абароны часопіса «Arche» ад правакацыйных дзеянняў антыбеларускага рэжыму? Ці дапамагла б на Вашую думку салідарнасць міністэрстваў інфармацыі і культуры краін Еўрапейскага Звязу з часопісам «Arche»?

Мужнасці і сілы Вам, Валер

Быць дабру!

Валер Булгакаў: Салідарнасьць – гэта заўсёды добра. Памагайце нам як можаце. Ня варта меркаваць, што замест простых людзей такую салідарнасьць будуць выражаць бюракратычныя ўстановы. Прынамсі дагэтуль такога не было.

Калега: Валер, вы перакананы, што ваша затрыманне было выпадковасцю, ці, усе ж, заснавальнік такім чынам вырашыў змяніць рэдактара? Цікава, што заснавальнік у гэтым выпадку ніяк не пацярпеў і, нават, прапанаваў на вашу пасаду сумніўнага чалавека, роля якога ў развале Саюза пісьменнікаў і, асабліва, Літфонда агульнавядомыя. Цяпер былы старшыня СБП адсоўваецца ад маральнай адказнасці і пераходзіць у супрацу з калегам. На «Архе» Булгака можна ставіць крыж. Што ў маіх разважаннях лухта?

Валер Булгакаў: Ёсьць два Алесі Пашкевічы – адзін пісьменьнік, лідар СПБ, і другі гісторык, які цяпер выконвае абавязкі галоўнага рэдактара “”. Гэты другі Алесь па сутнасьці і быў галоўным рэдактарам “” апошнія пару гадоў. Як рэдактар, летась я падрыхтаваў 2 нумары, сёлета – пакуль ніводнага. Так што калі “” будзе і надалей выходзіць, ніхто асаблівых зьменаў не заўважыць.

Адпаведна, і іншыя вашы дапушчэньні – проста недарэчныя фантазіі

Паляшук: Мы, паляшукi, перачыталi палескi нумар Arche 3-2011. Чакаем наступны нумар пра Палесьсе. Посьпехаў i бадзёрасьцi!

Валер Булгакаў: Сьпяшаюся вам паведаміць, што новы Палескі нумар проста цяпер рыхтуецца. Пры першай жа магчымасьці ён будзе апублікаваны. Склад аўтараў будзе зорны.

Пясэцкі: Прывітанне, Валер!
Калі Вы былі галоўным рэдактарам Архэ, у часопісе публікавалася шмат нацыяналістычнай лухты на антыпольскую тэму. Напрыклад некалі быў апублікаваны наскрозь ілжывы артыкул пра тое, што нібыта палякі беларусаў у часы другой польскай рэспублікі катавалі мільёнамі за нацыяналістычныя погляды. Дарэчы артыкул таксама быў напісаны прадзяржаўным нацам на замову. Прыпамінаеце? Пад вашай рэдакцыяй таксама выдаваліся кнігі Алега Латышонка, якія мелі характэрную антыпольскую прапаганду на сваіх старонках. Навошта вам гэты радыкальны нацыяналізм? Ад яго толькі гора. Можа Архэ будзе менш нацыяналістычным без Вашага удзелу? І ці не дурнота гэта друкаваць за польскія грошы антыпольскую нацыяналістычную лухту?
Да пабачэння!

Валер Булгакаў: Даражэнькі Пясэцкі, Пад маёй рэдакцыяй кнігі Латышонка не выходзілі, як у “” не друкаваўся “наскрозь ілжывы артыкул пра тое, што нібыта палякі беларусаў у часы другой польскай рэспублікі катавалі мільёнамі за нацыяналістычныя погляды”. Вы ў лепшым выпадку нешта блытаеце.

Да таго ж Латышонак уганараваны “Кавалерскім крыжам Ордэна Адраджэньня Польшчы”, які яму ўручыў сам польскі прэзыдэнт.Як да мяне, гэта супярэчыць сказанаму вамі

Алена: Прывітанне, Валер=) Усміхайцеся і захоўвайце веру ў лепшае. Менш змагайцеся супраць нечага, але больш падтрымлівайце штосьці. Ці згодныя Вы з меркаваннем Гандзі, што нацыя гэта штучна створаная ідэя для патрэбаў нацыяналістычнай ідэялогіі на падставе, якой будаваліся нацыянальныя дзяржавы. Такім чынам у рэчаіснасці існуе толькі народ, нацыя — гэта прадукт чалавечага ўяўлення?
І як пракаментуеце думку Маргарэт Татчэр, што і народу таксама не інуе, гэто толькі нашае ўяўленне. Існуе толькі жанчына, мужчына і сям’я якую яны ствараюць і нічога больш?
Дзякуй за адказ

Валер Булгакаў: Дзякую за цёплыя пажаданьні. Я думаю, што вы вельмі далёка зайшлі ў сваіх тэарэтычных разважаньнях. А што тады нацыянальная мова ці культура? Хто прыдумаў іх? Безумоўна, любая супольнасьць, большая за сямейнае кола, у значнай ступені ўяўленая. Але ёсьць пэўныя падставы, дзякуючы якім мы верым, што яна сапраўды існуе. Гэта мова, культурны код, этнічнае паходжаньне, супольная сэміятычная прастора. На пустым месцы нацыі не ўзьнікаюць – сваімі перадумовамі яны маюць наяўнасьць рэчаў, які немагчыма штучна стварыць. Каб жа беларусы ў 19 стагодзьдзі не гаварылі па-беларуску, не было б ніякай беларускай нацыі сёньня. Пры гэтым сам сымбалічны шкілет нацыянальнай ідэі быў створаны яшчэ раней, да моманту ўваходу беларускіх земляў у склад Расейскай імпэрыі.

Сяржук Аржанцаў: Паважаны Валер Булгакаў! Для таго, каб грамадзтва Беларусі адчувала сябе БЕЛАРУСКІМ, Вы зрабілі нашмат болей, чым процьма нашых палітыкаў і палітыканаў. Вельмі паважаю Вас за гэта. Маё пытаньне такое — пра што бы Вы хацелі (канешне, калі жадаеце) спытацца ў нашых палітыкаў і палітыканаў?

Валер Булгакаў: Дзякую за камплімэнт. Баюся, што вы моцна перацэньваеце нашу ролю.

У палітыкаў нічога пытацца пакуль не хачу. Як надумаю – дам знаць.

Дзяніс Рабянок: Шаноўны Валер, як вы думаеце, чаму сённяшняя кіруючая «эліта» з такім звярыным імпэтам вынішчае Беларушчыну? Навошта яны руйнуюць нацыянальны базіс — мову, гістарычную навуку, літаратурныя асяродкі і г.д. І якія захады трэба рабіць грамадству, каб эфектыўна абараняцца ад гэтага д’ябальскага наступу?

Валер Булгакаў: У аўтарытарным грамадзтве гуманітарная навука – прыслужніца ідэалёгіі. Іначай і быць ня можа, паколькі ў такім грамадзтве зьверху ўніз трансьлююцца міталагемы і ідэйныя ўстаноўкі, якія не вытрымліваюць сутыкненьня з навуковай вэрыфікацыяй.

Стаўка на гетаізацыю беларускай мовы, Саюзная дзяржава Расіі і Беларусі і падобныя рэчы ідуць адтуль, што ў нас доўгі час не было ўласнай навукі. Мы карысталіся чужым паняційным апаратам,і вынік навідавоку.

Таму мала паінфармаваць беларускае грамадзтва для таго, каб яно стала дэмакратычным і праэўрапейскім. Трэба трансфармаваць саму арганізацыю гуманітарнай навукі ў краіне. Наколькі гэта балючы і палітычна турбулентны працэс, паказвае ў тым ліку і наша цяперашняя гісторыя.
 
Vadzim Aleksandrovič: Šanoŭny Valer! Na Vašu apiniju, ci moža hetkaja aktyŭnaść u zdušeńni niezaležnaj dumki mieć vytoki ŭ patajemnym handli z Rasiejaj — nakont ekonomičnych aspektaŭ vyžyvańnia režymu? Abo heta prosta inicyjatyva niejkaha drobnaha načalnička, jakoj nia stała piarečyć vyšejšaje kiraŭnictva?

Валер Булгакаў:І ня тое, і ня другое. Гэта гучыць шызафрэнічна, але наша дзейнасьць пачала ствараць пагрозу дзяржаўнай бясьпецы Рэспублікі Беларусь.

Rh+: Гэта праўда, Валер, што на Вас беларускім кадэбаўцам палякі настукалі за антыпольскія тэксты на старонках Архэ? Аяяй… Хто ж цяпер будзе дапамагаць Сашы палякаў гнабіць? Толькі пацанчык Гігін застаўся.

Валер Булгакаў: Гэта няпраўда.

Зьміцер Дзядзенка: Яшчэ раз паўтару свае пытаньні, зададзеныя суткі таму і дагэтуль не апублікаваныя. Прашу рэдакцыю РС датрымоўвацца сваіх жа правілаў форуму і апублікаваць мае пытаньні да Булгакава.

Спадар Булгакаў, ці бачыце вы сваю віну ў тым, да якога стану давялі сытуацыю з Архэ? Ці ня бачыце сваёй адказнасьці за тое, што пісалі публічныя даносы на кнігараспаўсюдніка Алеся Яўдаху? За тое, што шальмавалі іншых сваіх былых калег і публічна паклёпнічалі на іх? За тое, што займаліся крадзяжом чужой інтэлектуальнай уласнасьці?

Як мяркуеце выпраўляць зробленую шкоду?

Валер Булгакаў: На абразьлівыя і нэгатыўна нагружаныя пытаньні ня буду адказваць.

Пацан з Велікабрытаніі: Валер Булгакаў лічыць, што гэта быў пачатак апэрацыі спэцслужбаў.

«Гэта — пачатак апэрацыі беларускіх спэцслужбаў супраць нашага творчага асяродзьдзя».

Хіба што польскіх спецслужбаў?
За тую Вялікую Справу нацыяналізацыі маладой беларускай эліты, якую Вы рабілі на замову антыбеларускага рэжыму Вам Лукашэнка яшчэ медаль Францыска Скарыны дасць! Вось пабачыце!

Што добрага ў нацыяналізме, Валер? Нацыяналізм — гэта абмежаванасць чалавечага розуму, так сама як камунізм, сацыялізм, лукашызм і так далей.

Валер Булгакаў: На абразьлівыя і нэгатыўна нагружаныя пытаньні ня буду адказваць.

Кансерватыўны: Як вы ставіцеся да Зянона пазьняка? Ці лічыце вы яго нацыянальным лідэрам Беларусі?

Валер Булгакаў: Да Зянона Пазьняка стаўлюся з павагай. Галасаваў за яго на выбарах 1994. За яго галасавала мая мама.

Пазьняк быў нацыянальным лідэрам, але цяпер утраціў свой былы палітычны капітал. Эміграцыя часта зьнішчае чалавека як палітыка, хоць і дае адносную асабістую свабоду.

Прафэсар Д: Цi можаце вы распавесцi пра новы нумар АРХЭ якi рыхтаваўся да выдання на пярэдаднi «акцыi» i цi будзе ён увогуле выдадзены?

Валер Булгакаў: Пры канцы верасьня ў друк быў здадзены нумары, прысьвечаны Беларусі пад нямецкай акупацыі пад назвай “Паліцаі і партызаны”. Дароблены таксама нумар па гістарычнай памяці і гістарычнай палітыцы (нумар агромністы, пад 600 старонак). Рыхтуецца яшчэ адзін ваенны нумар, дзе будзе апублікаваны пераклад манаграфіі швайцарскага гісторыка Філіпа Мілера пра дзейнасьць айназацкамандаў на тэрыторыі Беларусі ў 1941-1942 гг. Да канца году падрыхтуецца новы палескі, а таксама нумар, прысьвечаны беларускай мэмуарыстыцы 19 ст.
 
Вадзя: Спадар Валерка.Наколькi нечаканай для Вас была гэтая апошняя гiсторыя ?Цi былi спробы Вас завярбаваць у даносчыкi? Цi адчуваеце Вы падтрымку беларускай интэлегенцыi?

Валер Булгакаў: На абразьлівыя і нэгатыўна нагружаныя пытаньні ня буду адказваць.

алесь: влікі дзякуй вам за вашую шматгадовую працу і найшлепшыя пажаданьні ў справе працягу гэтай працы, якая вартая цэлага дзяржаўнага інстытута
Валер Булгакаў: Дзякую за цёплыя словы.

Гідрапонка: Вітаю,
а) якія кнігі па гісторыя БНР Вы маглі б парэкамендаваць для прачытання?
б) хто Вы з веравызнання і ці ўвогуле верыце ў Бога?
в) за што Вы былі ўзнагароджаны прэміяй імя Ежы Гедройца?
д) якую беларускую музыку слухаеце?
Асабіста я ўпэўненая, што ўсё будзе добра, Валер! Ведайце, Вы не адзін, побач з Вамі заўсёды ёсць людзі, якія Вас падтрымліваюць, Нас шмат і Мы моцныя!
Жыве Беларусь!

Валер Булгакаў: Найлепшая кніга па гісторыі БНР была напісана па-польску і цяпер рыхтуецца да выданьня на беларускай мове. Гэта манаграфія Дароты Міхалюк “Białoruska Republika Ludowa 1918–1920. U podstaw białoruskiej państwowości”, якая выйшла пару гадоў назад у выдавецтве Торуньскага ўнівэрсытэту. Хачу вам сказаць, што “” ня так даўно выдаў спэцыяльны тэматычны выпуск “Плоць і кроў БНР” аб’ёмам болей як у 600 старонак. Там шмат цікавых і грунтоўных публікацый.

Я хрысьціянін. У Богу хутчэй веру, чым ня веру.

Прэміяй Гедройца быў узнагароджаны за беларуска-польскае культурнае збліжэньне.

Беларускую музыку слухаю ўсякую – ад Песьняроў і Васі Шугалея і да “Касіяпеі” з “Крамбамбуляй”. У гэтым сэнсе я ўсяядны.

Дзякую вам за цёплыя словы і мілыя пажаданьні.

Зюзя: Сп. Валеры, раней часопіс быў ў значнай ступені грамадзка-палітычным, пісаў пра паліытчныя актуаліі, друкавалася цікавая аналітыка. Цяпер ён амаль цалкам гістарычны (за выключэньнем мінулагодняга нумара прысьвечанага плошчы). Не хапае нам агульнапалітычнага інтэлектуальнага часопіса. Не зьбіраецеся вяратацца да грамадзкапалітычнага фармату, раз уж дзяржава вас да яго штурхае такімі непрыемнымі дзеяньнямі ?

Валер Булгакаў: “» даваў трыбуну для незалежных палітолягаў , пакуль ня быў створаны Беларускі інстытут стратэгічных дасьледаваньняў. Акурат гэтая пляцоўка цяпер прадукуе бягучую аналітыку па палітычных, сацыяльных, эканамічных і іншых пытаньнях.

Пераход да “гістарычнага” профілю быў у пэўнай меры вымушаны – аналітычныя тэксты хутка старэюць, і нагружаныя імі нумары хутка губляюць спажывецкую прывабнасьць.

Таму мы пачалі друкаваць, што карысталася большым чытацкім попытам – гістарычныя дасьледаваньні. Беларускай дзяржаве і нацыі ня так шмат гадоў, таму пытаньні іх узьнікненьня хвалююць нашых суродзічаў.

Тутэйшы: Я лічу, што зняўшы Вас з пасады галоўныга рэдактара часопіса «Arche», гэта самая лепшая справа, якую беларускі КГБ зрабіў у 2012 годзе для Беларусі!
Ведаеце чаму, Валер? — Дзякуючы такім людзям як Вы, Лукашэнка трымаецца ва ўладзе. Дзякуючы такім людзям як Вы, Лукашэнка прыйшоў да ўлады і пабудаваў свой рэжым. Дзякуючы такім людзям як Вы, беларуская гісторыя ператварылася ў згустак шавіністычная кіслаты.
Што Вы можаце сказаць у сваё апраўданне, Валер, акрамя таго, што можаце проста пакрыўдзіцца?

Валер Булгакаў: На абразьлівыя і нэгатыўна нагружаныя пытаньні ня буду адказваць.

Валер Кісель: Спадар Валер, цяпер існуе такая думка, што «самі вінаватыя» ў нібы нелегальным продажы. Наколькі эфэктыўна была такая форма распаўсюду на прэзэнтацыях? Дзяржава шмат год глядзела на гэта скрозь пальцы, чаму менавіта сёлета вырашыла такі распаўсюд спыніць? Дзякую Вам за часопіс высокім роўнем публікацыяў — ён сапраўды падымае прэстыж беларушчыны ў грамадзтве і за мяжою. Хай Вас не бянтэжаць наезды ад палякаў такіх як Пясэцкі. Ён хіба бачыць толькі вузкую крыўду ад асобнага прачытанага ім артыкула. На мой погляд, Архэ робіць багата для паразуменьня беларусаў зь летувісамі і палякамі, зь якімі нас заўсёды сварыла усходняя імпэрыя ў сваіх інтарэсах.

Валер Булгакаў: Гэта, канечне, міла выглядае – фраза пра спыненьне распаўсюду. Але гаворка ня йдзе толькі пра гэта: гаворка ідзе аб тым, што падатковая інспэкцыя проста была першым эпізодзе ў драме нашага закрыцьця. Чыста з пункту гледжаньня абывацеля, тут няма да чаго дачапіцца: усё так, прадаваў без касавага апарату (вы бачылі калі-небудзь, каб на буйных выставах у Варшаве ці Франкфурце выдавецтвы прадавалі свае кнігі праз касавы апарат?) і яго “замялі”. Але па сутнасьці, само затрыманьне было выкарыстана як пускавы мэханізм для іншых, больш маштабных працэсаў. І чым усё скончыцца, няясна.

Чаму цяпер? А чаму цяпер звольнілі Андрэя Чарнякевіча ці “наехалі” на ўсіх іншых аўтараў “Гродназнаўства”? Працягваецца пэрыяд палітычнай замарозкі, і ён мае сваю лёгіку.

Шайтанама: Спадзяюся, што папяровы варыянт АРХЭ ўсё ж захаваецца, бо асабіста я не ўяўляю сябе за чытаннем сур’ёзных тэкстаў з манітора.

Сп.Валер, усё ж спадзяюся, вы знойдзеце магчымасць захаваць АРХЭ ў папяровым выглядзе.

Удачы!

Валер Булгакаў: Мы таксама спадзяёмся. Фармальна, пасьведчаньне ад нашай рэгістрацыі ніхто не скасаваў. Таму будзем верыць да апошняга.

1: А чаму Вы не хочаце адказваць на нэгатыўна нагружаныя каментары? Гэта дзіўна. Але ўсё ж паспрабую задаць пытанне, хаця яно і сапраўды будзе нэгатыўна нагружанае: Вам не падаецца, што Вы падставілі сваімі безадказнымі дзеяннямі падставілі ўвесь калектыў Архэ ды і яго чытачоў таксама?

Валер Булгакаў: Даражэнькі 1, Разважаць, што я некага падставіў, вы з поўным правам зможаце тады, калі ад маіх канкрэтна дзеяньняў пацерпіць канкрэтна супрацоўнік нашай рэдакцыі або нашы чытачы сапраўды страцяць кантакт зь любімай чытанкай. Пакуль вы перакладаеце цяжкар адказнасьці з хворай галавы на здаровую.

Вэб-рэдактар: На гэтым прыём пытаньняў скончаны. Дзякуй усім, хто браў удзел у онлайн-канфэрэнцыі

Валер Булгакаў: Дзякую ўсім за ўдзел у форуме. Прызнаюся, што атрымаў болей нэгатыўных і абразьлівых пытаньняў, чым чакаў. Магчыма, у гэтым і ёсьць доказ нашай жыцьцяздольнасьці: як гаварыў Чэрчыль, калі ў вас ёсьць ворагі, значыць вы сапраўды нешта значыце.